Geschreven door Isabella
Niveau VWO
Woont in ARNHEM

Studiemarathon

16:45 Rens Bod, professor in de cognitiewetenschappen, stapt het podium op. Nog voordat hij een woord gezegd heeft begeeft de geluidsapparatuur het. ‘Dat krijg je als er bezuinigd gaat worden’, grapt het meisje van de presentatie. Het probleem is snel opgelost en Prof. Bod begint zijn lezing met een confronterende vraag: ‘wie denken jullie dat de wereld het meest veranderd hebben: de mensen van de Alfa of de Bètawetenschappen?’ Ik, eerstejaars studente filosofie, voel de bui al hangen. De schade blijft echter beperkt want meteen verschijnt het antwoord van Bod op de powerpoint: ‘de wonderbaarlijke synergie tussen alfa en bèta’.

Bod benadrukt de afhankelijkheid en de continue wisselwerking in de geschiedenis en nu tussen alfa en bètakennis. Deze is volgens Bod noodzakelijk geweest om fascinerende en optimale resultaten te kunnen boeken.

Het is een interessant betoog en Bod eindigt met een duidelijke conclusie: het plan van Marja van Bijsterveldt om op middelbare scholen het aantal vakkenprofielen terug te brengen van vier naar twee (het zogenaamde alfa-en bètapakket) is verkeerd. De geschiedenis leert ons dat we deze tradities juist bij elkaar moeten brengen. De regering zou een integratie tussen de twee richtingen moeten stimuleren.

17:30 Vervolgens is de beurt aan Dr. Mathieu de Bakker, docent Griekse en Latijnse taal en cultuur. Bakker spreekt over schriftdragers en het belang van eeuwen oude maar kleine disciplines. Veel papyrologen, epigrafen en paleografen zijn er naar zijn zeggen om onderzoek te doen niet nodig (‘zoveel snippers hebben we niet’), maar zonder er een paar op te leiden zullen deze disciplines verdwijnen. Het instellen van een quotum op universiteiten (rendement dat je moet behalen als student, docent..) zal volgens Bakker dodelijk zijn voor deze oude specialismen. Niet langer zal de kwaliteit van het product, maar de kwantiteit van de klanten centraal staan. De universiteit verliest zo het predicaat academisch.

18:15 De zaal is aanzienlijk leger geworden wanneer Erik Scherder, hoogleraar klinische neuropsychologie, aan het woord komt. ‘Tsjaa.. etenstijd’ hoor ik een meisje naast me zeggen. Jammer want Scherder is een charismatische verschijning, een goed spreker en iemand die zijn publiek aanvoelt: ‘de wereld wordt lui en de wereld wordt dik’, zo begint hij. Twee meisjes die net zijn opgestaan nemen weer plaats.

In 45 minuten betoogt Scherder de belangrijke relatie tussen motoriek en cognitie; ze gaan hand in hand. Hij benadrukt het belang van lichamelijke activiteit, het positieve effect van beweging op het geheugen. Waarom Scherder hier vandaag zelf staat? Niet voor beter onderwijs.. Hij lacht: ‘Nee, voor mijn eigen prefrontale cortex’. Met een veel serieuzere blik tekent hij vervolgens het formulier tegen bezuinigingen op het hoger onderwijs.

 

Er zijn nog geen reacties op dit onderwerp.

Laat een reactie achter

Registreer of log in om te reageren.

Filter blogs

Login
Close
Log in of maak een profiel aan
Mijn algemene gegevens
Mijn profiel & voorkeuren voor opleidingen
Mijn favorieten
Mijn brochures
Mijn blogs
Close
Brochures
Close
Open dagen
TODO :: Order subscription form here...