Geschreven door Melanie
Niveau Hoger Beroeps Onderijs
Woont in Geffen

Een terugblik op een dynamisch seizoen

Rennen!!
Na de incheck van onze bagage liepen collega Petra en ik via de douane naar de vertrekhal waar we nog even wat flessen ‘Hierbas de Ibiza’ hebben ingeslagen voor de thuisblijvers. Wij konden hen de smaak van deze overheerlijke lokale likeur niet ontnemen! Onze Sudtours collega die samen met ons naar Nederland vloog (en ook al die tijd met ons gewoond en gewerkt heeft) moest nog even afscheid nemen van vrienden op de luchthaven. In de veronderstelling dat ook zij op tijd aanwezig zou zijn voor de vlucht stonden wij op ons gemakje te wachten in de rij van de kassa om onze flessen drank af te rekenen. Maar plotseling ging er een noodsignaal af en werd met een schelle stem de naam van onze collega omgeroepen! Ze was niet aanwezig! Ohjeej, wat nu?? Ze wist toch hoe laat we moesten inchecken?? Aangezien wij met z’n drieën waren ingeboekt werd ons bij de incheckbalie al gevraagd waar ‘nummer drie’ was. Wij voelden ons dus toch wel ’n beetje verantwoordelijk voor haar. Inmiddels was haar naam al minstens drie keer omgeroepen en werd de omroep afgesloten met de mededeling dat als ze niet héél gauw naar de juiste Gate kwam, het vliegtuig zonder haar zou vertrekken. We hebben haar meerdere malen op haar Spaanse en Nederlandse nummer gebeld, maar tevergeefs… geen collega te bereiken! Bij de Gate hebben we aan de personeelsleden gevraagd wat we moesten doen. Instappen of wachten..? We hebben ons zelf even zorgen gemaakt, want hoe kan je nou te laat aankomen terwijl je al op de luchthaven was en weet dat je vliegtuig bijna vertrekt? Zou er wat gebeurd zijn..? Wij kregen het advies gewoon in te stappen en ik had eigenlijk ook wel sterk het gevoel dat dit toch haar eigen verantwoordelijkheid was. Zij was degene die besloot nog even achter te blijven en niet samen met ons dit avontuur af te sluiten. Aangezien veel medepassagiers zich al online hadden ingecheckt konden wij ook niet meer naast elkaar zitten. Vol spanning seinden Petra en ik naar elkaar dat we nog steeds geen spoor van onze verloren collega hadden gezien. Uiteindelijk gingen de motoren draaien en begonnen de stewardessen hun ‘veiligheidsritueel’ al op te voeren in de gangpaden en jawel… strompelend en buiten adem kwam ze aanzetten! De verloren Musketeer! Gelukkig maar….. Daar gingen we!

Bye bye Ibiza, Hello Amsterdam!
Vanuit het vliegtuigraampje zag ik hoe we langzaam wegvlogen van dit prachtige, zonovergoten eiland. Wat heb ik hier veel meegemaakt in zes maanden tijd! Met een dubbel gevoel en het luisteren van vrolijke muziek om de tranen te bedwingen ging ik op weg naar Schiphol. Door de vermoeidheid van de afgelopen weken die werkelijk slopend waren geweest door het afsluiten van het seizoen en de voorbereiding van volgend seizoen, viel ik direct als een blok in slaap en werd ik pas weer wakker toen ik de vliegtuigwielen de grond hoorde raken. Geschrokken werd ik uit mijn droom over hippies en de weelderige natuur van Ibiza gehaald en de realiteit stond op me te wachten; dikke wolken, regendruppels, winterkou en het verjaardagsfeestje van mijn vriend diezelfde avond! Door die gedachte werd ik toch weer wat vrolijker, zeker toen ik hem dolblij in de aankomsthal zag staan; een nieuw avontuur stond op me te wachten!

Eindevaluatie op het hoofdkantoor
En zo stap je uit het vliegtuig, en zo ben je alweer twee weken verder. Gedurende die twee weken was ik alweer helemaal gewend aan ons koude kikkerlandje met alle stress, industrie en vertraagde NS van dien. Op 8 november had ik samen met mijn collega’s van de bestemming Ibiza een eindgesprek/eindevaluatie op het hoofdkantoor. Zo’n eindevaluatie is een belangrijk moment omdat je terugblikt op het seizoen, je te horen krijgt of je targetberekening klopt en je levert je spullen zoals een mobiele telefoon met simkaartje in. Aangezien het hoofdkantoor van Sunweb niet bij de deur is voor mij ben ik ’s ochtends heel vroeg opgestaan om rond half 12 aanwezig te zijn op mijn afspraak. Mijn collega’s zaten al op me te wachten bij de receptie en het was érg leuk hen weer te zien na twee weken! Het klinkt natuurlijk heel gek maar we hebben al die maanden alleen maar samen gewerkt, geleefd en leuke dingen gedaan en dan zijn twee weken zonder elkaar opeens héél erg lang! Leuke herinneringen en zelfs cadeautjes kwamen al snel op tafel, net zoals een dikke knuffel. Want ondanks dat er ook wel eens wat spanningen waren (hoe kan het ook anders met drie vrouwen in één huis en dat 24/7?!), hadden we elkaar ongelofelijk gemist! Daarnaast waren wij de enige die elkaar precies begrepen en wisten wat we hadden doorgemaakt. Wij wisten waar Portinatx lag, hoe de hippiemarkten eruit zagen, waar de leukste restaurantjes waren, wie we hadden leren kennen. Dat zijn allemaal onderwerpen die je vluchtig aan je naasten verteld maar zij hebben daarin geen echte klik zoals je dat wel met je directe collega’s hebt die hetzelfde hebben meegemaakt. Kortom; het was érg leuk elkaar weer te zien! We hadden onze zelfgemaakte landkaarten, lijst met voordelen voor de Voordeelkaart en autoroutes meegenomen. We hadden een eindgesprek met mijn favoriete dame van het hoofdkantoor van de Afdeling Reisleiding waarmee we wekelijks meerdere malen contact hadden vanaf Ibiza. Het was erg leuk om die stem (die we zó vaak aan de telefoon hebben gehad) weer eens in het echt te zien en onze opwinding van het seizoen met haar te delen. We kregen te horen dat we een fantastisch seizoen hebben neergezet, heel hard hebben gewerkt en we namen o.a. ons eindrapport door. Ook leverden we onze spulletjes in zoals onze fotoboeken waar ze erg blij mee waren. Deze extra’s die we zelf hebben gemaakt hebben namelijk veel extra omzet opgeleverd! Dus het maken van een landkaart en eigen fotoboeken zijn absoluut een tip voor de volgende lichting reisleiders! We sloten het gesprek af met vragen als; waren jullie met te weinig mensen op Ibiza etc. hiervan leert het hoofdkantoor weer en door onze antwoorden kunnen zij inventariseren wat er volgend seizoen eventueel moet veranderen. Verder kregen we te horen dat onze targetberekening helaas nog niet volledig ‘af’ was, dus het was nog even afwachten of we al onze inkomsten en commissies goed hadden berekend.

Binnenkort
Mijn volgende blog gaat over dé reisleidersreünie in de VIP Lounge in Rotterdam waar vele spannende GOGO-, Sunweb- en Sudtoursverhalen werden uitgewisseld onder het genot van een lekker drankje!

Tot de volgende blog!

Melanie

 

Er zijn nog geen reacties op dit onderwerp.

Laat een reactie achter

Registreer of log in om te reageren.

Filter blogs

Login
Close
Log in of maak een profiel aan
Mijn algemene gegevens
Mijn profiel & voorkeuren voor opleidingen
Mijn favorieten
Mijn brochures
Mijn blogs
Close
Brochures
Close
Open dagen
TODO :: Order subscription form here...