Geschreven door blogger
Niveau onbekend
Woont in onbekend

Test 1-2-3

Vorige keer vertelde Jeffrey (25 jr.) over zijn eerste maanden op school. Maar voordat hij aangenomen werd en naar school kon, moest hij eerst de selectieprocedure doorlopen. Hieronder vertelt hij hoe de sporttest hem afging.

“Ergens in juni 2009 had ik mijn eerste gesprek met de Politie Limburg-Noord na mij aangemeld te hebben via www.kombijdepolitie.nl. Het gesprek was vooral om te peilen of mijn interesse en motivatie voldoende waren om mij toe te laten tot de selectieprocedure. Na het gesprek kreeg ik te horen dat ik toegelaten werd tot de verdere selectieprocedure. Toen ik eenmaal buiten was, heb ik stiekem een klein vreugdesprongetje gemaakt.

Nadat ik de uitnodiging voor de testen kreeg, onderzocht ik gelijk wat de testen inhielden. Het begint met een cognitieve capaciteitentest op de computer, waarmee je intelligentie wordt gemeten. De tests bestaan uit letterreeksen, cijferreeksen en woordcombinaties. Ook krijg je een taaltest. De psychologische testen waren een rollenspel waarvoor je jezelf eigenlijk niet moet voorbereiden en hierna een gesprek met een psycholoog. Hier vertel ik verder inhoudelijk niets over, dit is iets wat je zelf moet beleven.

De sporttest was een parcours dat je binnen een bepaalde tijd moest lopen. Hiervoor wist ik dat ik me moest voorbereiden omdat ik al een tijd niet meer gesport had. Ik heb me voorbereid door dagelijks een stuk te mountainbiken en 3 à 4 kilometer te rennen in een zo kort mogelijke tijd. De test zelf; op de dag van de sporttest moest ik vroeg opstaan omdat ik een eindje van Apeldoorn af woon. Ik had nog niks gegeten toen ik aankwam. Ik kocht snel wat uit de automaat en dronk heel wat koffie. Foute boel. Vlak hierna moest ik namelijk de sporttest doen. Na veel uitleg ontvangen te hebben, deed ik een oefenrondje. Na dat rondje kreeg ik het heel benauwd, want dat rondje was al behoorlijk pittig en was niet zo makkelijk als ik verwachtte. Nadat iedereen een oefenrondje had gedaan, werd gevraagd wie als eerste wilde gaan. Ik stak meteen mijn hand op; de sporttest wilde ik zo snel mogelijk achter de rug hebben. Ik begon met rennen en zette mijn verstand op nul. Eerste rondje, de begeleider schreeuwde: ’Het gaat goed! Je loopt 30 seconden voor. Ga zo door.’

Het tweede rondje... mijn longen begonnen te branden, mijn kop leek wel 50 graden heet, mijn benen verzuurden. Gelukkig werd ik gecoacht, want ik was alleen maar bezig met ‘overleven’. Weer geschreeuw: ‘Gaat goed! Je loopt 25 seconden voor.’ Het derde rondje... ik was kapot! Ik had alleen nog maar pijn en alles werd zwart voor mijn ogen. Ik dacht: ‘slappeling, laat zien wat je waard bent’ en putte nog even alle energie die ik had en versnelde voor de laatste keer. Drie minuten en drie seconden! (3.20 min is het maximale wat je mag halen). Ik had het gehaald, maar wel met een oververhit lichaam en bonkende koppijn... had ik maar niet zo kort van te voren gegeten en gedronken.”

 
Deze blog-post is geplaatst in:

Er zijn nog geen reacties op dit onderwerp.

Laat een reactie achter

Registreer of log in om te reageren.

Filter blogs

Login
Close
Log in of maak een profiel aan
Mijn algemene gegevens
Mijn profiel & voorkeuren voor opleidingen
Mijn favorieten
Mijn brochures
Mijn blogs
Close
Brochures
Close
Open dagen
TODO :: Order subscription form here...