Geschreven door Tessa
Niveau Hoger Beroeps Onderijs
Woont in onbekend

Ja, nou hoeft het al niet meer!

 

De dingen die verboden zijn, zijn de dingen die ik graag wil doen. Niet kijken! Toch doen. Niet spieken. Stiekem toch bij je buurman kijken. Vooral het woordje NIET triggert me. Want waarom zou ik het niet mogen doen? Is het dan spannend, gevaarlijk, in en in slecht of gewoon echt niet goed voor me?

Nieuwsgierig als ik ben, wil ik helemaal zelf ontdekken waarom iets niet mag. Naast mijn uitermate journalistieke nieuwsgierigheid zit ook een lading eigenwijsheid die me parten speelt. Ik wil graag de dingen anders doen. Als iemand zegt dat ik links moet, ga ik per definitie rechts. Ik wil graag mijn gelijk krijgen. Niet omdat ik denk dat ik daadwerkelijk gelijk heb. Nee, gewoon omdat het een lekker gevoel geeft om gelijk te krijgen. Hoe meer ik niet mag hoe dwarser ik word.

Helaas begrepen mijn ouders dit maar al te goed en hebben ze me nooit gezegd dat ik iets niet mocht. Ik mocht op mijn vijftiende heus  wel met mijn vriendinnen naar een teenage party. Op tijd naar bed? Ja, toen ik 6 was. Maar op een gegeven moment ben ik oud en wijs genoeg om mijn eigen keuzes te maken. Dus als ik laat naar bed wil, dan moet ik dat vooral doen. Dat ik de volgende dag te moe ben om op te staan, is dan ook geheel mijn eigen probleem.

Ze hebben me nooit verboden om te roken, drinken of te stappen. Ook was er niks wat ik per se moest. Mijn ouders hebben nog nooit gecheckt of ik mijn huiswerk wel echt af had en of ik de stof ook echt wel begreep voor die belangrijke toets. In tegenstelling tot ouders van mijn vriendinnen. Mijn ouders vonden het mijn verantwoordelijkheid en hadden vertrouwen in me. Maar juist om die reden heb ik het nooit gedurfd om dit vertrouwen te beschamen. Ik maakte mijn huiswerk altijd braaf. Heb naast een trekje van een sigaret nooit gerookt. En dronken ben ik nooit geweest. Alle drankjes die ik haalde toen ik zestien was, waren voor mijn vijftienjarige vriendinnen die het zelf nog niet konden halen. Eigenlijk best wel saai.

Maar ik denk stiekem wel eens wat er van me zou zijn geworden als mijn ouders me wel allemaal dingen zouden verbieden. Als ik van vriendinnen hoor dat ze bepaalde dingen niet mogen, gaan mijn nekharen al overeind staan. Als mijn ouders me zouden verbieden om iets te doen, hebben ze mooi pech. Dan doe ik het lekker toch! Maar nu, nu het mag. Nu hoeft het allemaal niet meer.

Zo had ik laatst een discussie met mijn baas. Ik vond het ene en hij het andere. Na een discussie van een half uur, gaf hij toe en zei nou doe het dan maar. Toen ik zei: ‘Nee, nu hoeft het niet meer!’ trok hij verbaasd zijn schouders op en zei: ‘Vrouwen!?’

Moraal van het verhaal. Als het mag is het niet meer leuk. 

Tessa (22 jaar) heeft de opleiding journalistiek gevolgd in Ede. Elke twee weken schrijft ze een weblog over haar leuke, gekke, bijzondere en spannende ervaringen op school en in het studentenleven. Heb je vragen of zelf een leuk idee voor een onderwerp? Reageer dan op deze blog!

 

 

 

Er zijn nog geen reacties op dit onderwerp.

Laat een reactie achter

Registreer of log in om te reageren.

Filter blogs

Login
Close
Log in of maak een profiel aan
Mijn algemene gegevens
Mijn profiel & voorkeuren voor opleidingen
Mijn favorieten
Mijn brochures
Mijn blogs
Close
Brochures
Close
Open dagen
TODO :: Order subscription form here...