Geschreven door Tessa
Niveau Hoger Beroeps Onderijs
Woont in onbekend

Blog - Eindtoets

Ongeveer vijf maanden geleden ben ik begonnen met de vakopleiding tot drogist. Super spannend natuurlijk, want ik ben al ruim twee jaar van school af. Opeens moest ik weer studeren. Elke maandag braaf achter de computer kruipen en pittige lesstof doornemen. Afgelopen woensdag was het dan zover. De test der testen. Had ik goed genoeg geleerd om mijn diploma te halen?

Waar ik in het begin elke maandag minimaal twee uur aan de lesstof besteedde, nam ik in de laatste twee weken voor mijn examen elke dag even de tijd om een stukje van de stof in mijn hoofd te krijgen. Dit varieerde van tien minuten werkzame stoffen en productnamen stampen, tot een half uurtje mijn samenvatting doorlezen of even een proeftoets maken. Ik geloof namelijk zelf sterk in de kracht van herhaling. Het laatste weekend merkte ik dat het leren me een beetje tegen ging staan. Waar mijn gevoel aangaf dat ik gewoon door moest leren, gaf mijn verstand aan dat ik op deze manier toch geen lesstof meer tot me zou nemen. Ik leerde dus maar gewoon even niet meer. In theorie had ik genoeg tijd besteed aan het leren en ook de scores die ik behaalde met de oefentoetsen bevestigden dit.

Twee dagen voor mijn examen zocht ik op internet op hoe ik het beste naar de examenlocatie kon reizen. Ik ken mezelf iets te goed en wist dat ik helemaal in de stress zou schieten als ik met de auto naar de grote stad zou moeten rijden en dan ook nog een parkeerplek zou moeten gaan zoeken. Ik besloot dus maar met het openbaar vervoer te gaan. Ik had de tijden vrij ruim genomen, omdat ik ook de ervaring heb dat het openbaar vervoer niet altijd even betrouwbaar is. Gevolg was dat ik ruim drie kwartier voor de aangegeven tijd aanwezig was. De hele tijd had ik me alleen maar druk gemaakt over hoe ik er moest komen en of ik op tijd zou zijn. Ik had daardoor geen tijd om me zorgen te maken over het examen. Tot ik dus nog ruim drie kwartier moest wachten om te kunnen beginnen.

Eén voor één druppelden de kandidaten binnen. Onder het genot van een kopje koffie begonnen we een beetje te praten. ‘Is dit jouw eerste keer?’ ‘Heb je goed geleerd?’ ‘Waar kom je vandaan?’ Ik kwam er hierdoor achter dat nagenoeg alle andere kandidaten al een keer eerder opgegaan waren voor het examen en gezakt waren. Hierdoor kreeg ik enorm veel zenuwen. Was het dan toch moeilijker dan ik had ingeschat? Waarom zou ik het wel halen en al die andere mensen niet? Toen ze ook nog gingen vertellen dat het examen heel anders was dan de proeftoetsen die bij de lesstof zaten, trok ik het allemaal niet meer. Een lichte paniek maakte zich van mij meester. Ik wilde nu alleen nog maar beginnen.

Toen ik eindelijk mocht beginnen, zag ik inderdaad dat het allemaal een beetje anders was dan waar ik mee geoefend had. In plaats van drie antwoord mogelijkheden waren het er nu vier, de vragen waren net anders geformuleerd en je had maximaal twee minuten per vraag. Bij het oefenexamen kon je er zo lang overdoen als je zelf wilde. Daarnaast had ik nu 125 vragen tegenover de zestig die ik bij de proeftoets had.

Toch merkte ik dat ik bij de meeste vragen vrij snel het antwoord wist. De examinator had uitgelegd dat de meeste mensen er gemiddeld zo’n drie kwartier voor nodig hadden om het examen te maken. Toen ik onder in het scherm zag staan dat ik al bij vraag 108 was, keek ik even naar de klok. ‘Huh?!’ Er waren amper vijfentwintig minuten verstreken. Meteen werd ik weer onzeker. Was ik te gehaast bezig? Las ik de vragen wel goed door? Ik klikte een beetje gespannen verder. Toen ik bij de laatste vraag het antwoord aanklikte, durfde ik amper naar het beeldscherm te kijken. Je zou namelijk meteen jouw uitslag krijgen. Met dichtgeknepen keel keek ik naar wat er stond. Ik las de tekst twee keer om er zeker van te zijn dat ik het goed zag. Ja het stond er echt. Ik was geslaagd!!! 

Op de terugweg stuurde ik snel een paar berichtjes naar vrienden, familie en collega’s. Nog steeds vol ongeloof dat ik het gewoon gehaald had. Eén van mijn vriendinnen stuurde terug: ‘Toch wel fijn om te weten dat je hersens nog werken! Gefeliciteerd!’ Ze sloeg de spijker precies op zijn kop. Het gaf me zo’n goed gevoel dat ik dit geflikt had. Dat ik het nog steeds kon. En weer kon ik tegen mezelf zeggen, zie je wel dat je je voor niks druk hebt gemaakt! Waarom doe je dat toch steeds?

 

Tessa (23 jaar) heeft de opleiding journalistiek gevolgd in Ede. Elke twee weken schrijft ze een weblog over haar leuke, gekke, bijzondere en spannende ervaringen op school en in het studentenleven. Heb je vragen of zelf een leuk idee voor een onderwerp? Reageer dan op deze blog! 

 

Er zijn nog geen reacties op dit onderwerp.

Laat een reactie achter

Registreer of log in om te reageren.

Filter blogs

Login
Close
Log in of maak een profiel aan
Mijn algemene gegevens
Mijn profiel & voorkeuren voor opleidingen
Mijn favorieten
Mijn brochures
Mijn blogs
Close
Brochures
Close
Open dagen
TODO :: Order subscription form here...