Geschreven door Mathé
Niveau Wetenschappelijk onderwijs
Woont in onbekend

Zorgstage eerste jaar

Al vlak na aanvang van het eerste geneeskundejaar kregen ik en alle andere eerstejaars studenten te horen dat we over enkele weken een zorgstage moesten lopen. Ja en dan??…eerst natuurlijk lichte paniek! Na ongeveer 4 weken op een nieuwe studie zit je nou niet bepaald vol met kennis en ervaring. Gelukkig bleek al snel dat het de bedoeling was met verpleegkundigen mee te lopen en wat kleine taken uit handen te nemen. Paniek maakte dus snel plaats voor opluchting en daarna zelfs voor enthousiasme.

Dan het tweede punt: waar moet de stage gelopen worden? De stage kon gelopen worden in een ziekenhuis, verpleegtehuis, psychiatrische afdeling etc. Aangezien al snel duidelijk werd dat onder ‘het uit handen nemen van wat kleine taken’ vooral het wassen/helpen douchen van patiënten viel, hoop je toch stiekem echt op een plek in het ziekenhuis. Want zeg nou eerlijk, hoe leerzaam en leuk het ook kan zijn, in een verpleegtehuis zijn verder niet onwijs veel ‘andere taken’ te doen. Gelukkig werd ik ingedeeld in een ziekenhuis in Breda en ook nog eens op de afdeling chirurgie.

Vol enthousiasme begon ik voor 2 weken aan mijn stage, met als enig minpuntje opstaan om kwart over 5! Helaas bleek de afdeling waarop ik terecht kwam ook een treurige kant te hebben. Er lagen vooral patiënten die geopereerd waren aan hun darmen, vaak als gevolg van kanker. Veel patiënten hadden na de operatie een stoma gekregen (kunstmatige uitgang voor urine/ontlasting), wat voor vele maar moeilijk te accepteren was.

De eerste week stage heb ik vooral meegekeken, met veel patiënten gesproken en geholpen met allerlei dingen, van eten rondbrengen en wassen tot helpen met een katheter inbrengen. Een hele leuke en leerzame week, maar het hoogtepunt kwam toch echt in de tweede… In de tweede week mocht ik namelijk meekijken met een darmoperatie! Met het idee dat ik ergens in een hoekje geplaatst werd om mee te kijken, was ik redelijk in shock toen de chirurgen een krukje naast de patiënt plaatsten en vroegen of ik hier op wilde gaan staan. Tussen de 2 chirurgen in had ik opeens een vol uitzicht over het te opereren gebied. Aangezien ik op tv nog wel eens kan griezelen van bloederige operaties, verbaasde het me dat ik, terwijl ik er nu zo dicht op stond, nergens last van had. Enig eng puntje: de dosis van de verdoving was net iets aan de lage kant, waardoor de patiënt halverwege de operatie opeens al zijn spieren begon aan te spannen. Als iemands buik openligt, niet een hele gewenste reactie natuurlijk. Gelukkig was dit probleem snel weer verholpen en heeft de patiënt nergens last van gehad.

Kortom, een geweldige stage gehad in mijn eerste jaar! Dit is ook het leuke aan de opleiding in Utrecht, je komt heel snel in aanmerking met de praktijk. Ook al voelt het soms alsof je in het diepe gegooid wordt, het is onwijs leuk en leerzaam.

 
Deze blog-post is geplaatst in:

Er zijn nog geen reacties op dit onderwerp.

Laat een reactie achter

Registreer of log in om te reageren.

Filter blogs

Login
Close
Log in of maak een profiel aan
Mijn algemene gegevens
Mijn profiel & voorkeuren voor opleidingen
Mijn favorieten
Mijn brochures
Mijn blogs
Close
Brochures
Close
Open dagen
TODO :: Order subscription form here...