Geschreven door eindredactie
Niveau onbekend
Woont in onbekend

Met tranen in onze ogen namen we afscheid

In mijn vorige blog heb ik verteld hoe Linda en ik het complete programmaboekje en draaiboek uiteindelijk in elkaar hebben gezet voor de grote studiereis nar Dubai en Thailand en hoe we de reis hebben gepresenteerd aan de studenten, enkele weken voor vertrek.

Met deze blog ga ik je op de hoogte brengen van de uitvoering van dé reis van het jaar. Met ca. 38 studenten en 4 docenten gingen Linda en ik onze grootste opdracht van het jaar uitvoeren; de 10-daagse reis die voor mij met nog eens 5 dagen werd verlengd naar Dubai en Thailand. Het hele studiejaar hadden we gezwoegd om het programma zo bijzonder mogelijk te maken en dat voor een zeer aantrekkelijke prijs en nu mochten we de reis zelf gaan uitvoeren, een droom die voor ons beide uitkwam!

Een kleine opfrisser
Om mijn blog begrijpelijker te maken herhaal ik eerst even wat Leerbedrijf Newways inhoud: De opleiding Functiegericht Toerisme en Recreatie van NHTV internationaal hoger onderwijs Breda heeft een leerbedrijf: Leerbedrijf Newways. In het studiejaar 2011-2012 bestaat het leerbedrijf zeven jaar. De medewerkers van het leerbedrijf organiseren diverse evenementen, bedrijfsbezoeken en studiereizen voor alle studenten van haar eigen opleiding. Gedurende het studiejaar 2011-2012 zijn er zeven enthousiaste studenten (in mijn vierde jaar, 2008-2009 waren dit er vier) aan het werk bij Leerbedrijf Newways. Om in aanmerking te komen voor een functie bij het leerbedrijf dien je een vierdejaars student te zijn van een Nederlandstalige opleiding die behoort tot de Academy van Toerisme van NHTV.

Koffers gepakt en reisleiding-kleding aan
Ik weet het nog als de dag van gisteren; ik had net een vriendje en we waren hartstikke verliefd! ’s Ochtends vroeg zaten we samen te ontbijten en mijn koffer stond al te wachten, ik moest 15 dagen weg! Een jaar lang had ik er heel erg veel zin in maar de ochtend dat ik zou vertrekken bekroop me toch maar een vreemd gevoel. 15 dagen, wat zijn nou 15 dagen?! Maar op dat moment leek het even een eeuwigheid. Toen ik Linda ’n uurtje later op het station zag verdween dat nare gevoel als sneeuw voor de zon. De adrenaline stroomde door onze lichamen en we konden eigenlijk niet meer wachten om te gaan! Eindelijk; dit werd onze reis! Die reis waar we zó hard en lang voor hadden gewerkt! We verzamelden met de groep op het station van Arnhem om gezamenlijk per trein naar de luchthaven van Düsseldorf te reizen. We kropen direct in de rol van het reisleiderschap; met lijsten telden we of iedereen aanwezig was en we controleerden of iedereen zijn of haar paspoort bij zich had. Vervolgens deelden Linda en ik de tickets uit en hielden we onze eerste ‘informatie’: waar de deelnemers de Gate konden vinden en hoe laat zij daar moesten zijn etc. Zo, het spits was eraf! Linda en ik gingen nog ’n hapje eten en vervolgens stapten we met z’n allen het vliegtuig in. In het vliegtuig lieten we de piloten vanuit de cockpit onze groep welkom heten, fantastisch natuurlijk! Dat zijn de kleine extra’s die zo’n reis extra leuk maken, ook voor de deelnemers.

De evaluaties
Er gebeurde tijdens de reis zóveel dat het teveel is om op te noemen. Gelukkig verliep bijna alles op rolletjes en was de taakverdeling van Linda en mij perfect ingedeeld. We konden volledig bouwen op elkaar en vulden elkaar vloeiend aan. Elke avond bespraken we het programma van de volgende dag en bij elke verzameling zorgden wij ervoor dat we ca. 10 minuten eerder aanwezig waren. We zorgden te allen tijde dat we er verzorgd en netjes uit zagen en dat we duidelijk ABN spraken om goed verstaanbaar te zijn voor iedereen. Tijdens de doorreis van Dubai naar Thailand kregen Linda en ik onze eerste evaluatie op het vliegveld van Dubai. Best wel spannend want zo’n evaluatiemoment is erg belangrijk! Daarnaast zouden we beide binnen een maand afstuderen dus het was een must ons van onze beste kant te laten zien tijdens de grote reis. We wisten ook allebei dat alle vier de docenten die mee waren erg kritisch zijn maar onze evaluatie was hélemaal goed! We moesten allebei letten op onze snelheid van praten (tja.. daar hebben we ’n handje van) maar verder waren ze zeer tevreden over onze aanpak en over het nauwkeurig en zorgvuldig omgaan met het draaiboek wat we hadden gemaakt. In Thailand kregen we iets meer evaluaties omdat dat programma wat ingewikkelder was. De dag van aankomst in Bangkok zouden we ’s avonds, na de tour door China Town die goed was verlopen, per nachttrein naar het noordelijk gelegen Chiang Mai reizen voor ca. 2 dagen. Toen we aankwamen op het station met 44 personen en 44 koffers en handbagagetassen (doodvermoeid van de lange reis van Dubai naar Thailand) bleek het dat ons agentschap de verkeerde vertrekdata op onze treintickets had geschreven!! De tickets kregen we pas toen we in Thailand waren dus Linda en ik hadden daar zelf geen enkele invloed op. Helaas was de trein al volledig volgeboekt dus daar stonden we…. Dit was het eerste (en gelukkig ook enige) moment dat we ons ‘Crisis Plan’ oftwel; ‘Plan B’, moesten inschakelen. Na veel telefoontjes met de lokale agent besloten we (in overleg met de betrokken docenten) te overnachten in Bangkok en de volgende ochtend met een touringcar naar Chiang Mai te reizen. Daar zouden we een hele dag over doen dus ons complete dagprogramma van de dag erna zou vervallen (balen!!). Maar we waren in elk geval wel in Chiang Mai, de studenten moesten daar namelijk ook gedeeltelijk hun opdracht uitvoeren dus wachten op de volgende nachttrein was eigenlijk geen optie. Omdat het lokale agentschap de fout had gemaakt betaalden zij ook alle onkosten. Het was de taak van Linda en mij om de situatie rustig en duidelijk te communiceren richting de studenten en een avondprogramma in Bangkok te bedenken (last minute!). Gelukkig waren we beide al bekend met de stad dus dit was niet zo’n probleem. Met bussen werden we van het station in Bangkok opgehaald en naar een hotel vlakbij de wereldberoemde backpackersstraat ‘Khao San Road’ gebracht. Toen we onze spullen hadden gestald gaven Linda en ik opnieuw een informatie waarin we de deelnemers de keuze gaven samen met ons naar de Khao San Road te lopen om aldaar op te splitsen en lekker te gaan eten, de kroeg in te duiken of wat te winkelen. Als ik het me goed herinner was iedereen daar wel voor in dus uiteindelijk was die avond in Bangkok toch erg geslaagd geworden en het probleem opgelost!

Lichamelijke ongemakken
Wanneer je met een grote groep door een land als Thailand reist is de kans groot dat er wat lichamelijke ongemakken of ziekten op gaan treden. Zo hadden we een meisje in de groep die met reumatische klachten kampte en helaas niet mee kon gaan met de jungletocht. Onze begeleider vroeg hoe wij dat op gingen lossen. 2 van de 4 docenten gingen ook niet mee met de tocht dus we besloten het betreffende meisje de keuze te geven in de accommodatie in Chiang Mia te blijven zodat ze het rustig aan kon doen of toch mee te gaan met de groep. Ze koos voor het eerste want de 2 docenten waren tenslotte in de buurt en het was geen doen voor haar om mee te gaan door zo’n weelderig oerwoud met uren lopen in het programma. Tijdens de olifantentocht kreeg ’n ander meisje ernstige uitslag van de olifant. Ze zat werkelijk compleet onder de rode bulten en vlekken ’s avonds! Dit meisje had hier zelf echter niets over gezegd omdat ze dacht dat het wel weg zou trekken. Linda en ik hielden haar wel extra in de gaten en vroegen regelmatig hoe het met haar ging. Weer een ander meisje kreeg (net zoals ik) een allergische reactie op de muggenbeten. Wij zaten beide werkelijk compleet onder de gigantische bulten, zij op haar armen en ik op mijn benen. Het jeukte verschrikkelijk en hoeveel we ook met deet smeerden, het wilde niet baten! Dit meisje maakte zich zoveel zorgen dat ze besloot het na te laten kijken in het ziekenhuis zonder dat ze Linda en mij hiervan op de hoogte bracht. Een vriendin van haar belde vervolgens de moeder van het betreffende meisje die compleet overstuur was want die had al de ergste scenario’s in gedachten! Vervolgens kregen Linda en ik een huilende moeder aan de lijn die we gelukkig gerust konden stellen. Dit zijn situaties waar je à-la-minute op moet inspelen en dat is gelukkig goed gegaan. Al met al hadden we niet te maken met botbreuken en ernstig zieken dus het viel mee.

Tranen
Voor we het beseften zat de reis er alweer op! De laatste avond van het gezamenlijke deel zat erop en het afscheid naderde. Linda en ik organiseerden adhoc een Aziatische avond. We bespraken een heel mooi restaurantje aan het water met uitzicht op een gigantische brug en legden de avond van tevoren bij alle deelnemers een briefje onder hun deur met de boodschap dat zij Aziatisch verkleed op een bepaald tijdstip moesten verzamelen in de lobby de avond erna. Dit was een soort verrassingsafscheid, hartstikke leuk! Na het diner bedankten Linda en ik iedereen d.m.v. een toespraak per microfoon. Vervolgens kregen we een luid applaus en een gigantische positieve speech van de docenten met cadeautjes, wat ontzettend leuk!! Met een brok in onze keel en tranen in onze ogen keken we elkaar aan; het zat erop!! Ons harde werk van het hele jaar zat erop en over 4 weken zouden we afstuderen! Met een zeer voldaan en heel gelukkig gevoel gingen we de Thaise bars op de Khao San Road in Bangkok nogmaals in (met onze Aziatische outfits aan) om deze avond samen af te sluiten. Als ik de keuze had gehad was ik nog véél langer bij het Leerbedrijf van de opleiding blijven werken, maar het was tijd om plaats te maken voor een volgend team.

Binnenkort
In mijn volgende blog lees je hoe ik het schrijven van mijn afstudeerscriptie heb ervaren.

Tot snel!

Melanie van Grunsven

 

Er zijn nog geen reacties op dit onderwerp.

Laat een reactie achter

Registreer of log in om te reageren.

Filter blogs

Login
Close
Log in of maak een profiel aan
Mijn algemene gegevens
Mijn profiel & voorkeuren voor opleidingen
Mijn favorieten
Mijn brochures
Mijn blogs
Close
Brochures
Close
Open dagen
TODO :: Order subscription form here...