TKMST | IK BEN NIET DOM IK HEB ALLEEN DISLEKSIE

IK BEN NIET DOM IK HEB ALLEEN DISLEKSIE

Kim van Velden heeft dyslexie, dat betekent dat zij moeite heeft met spellen en langzamer leest. Studeren was voor haar soms extra pittig. Lees hoe zij haar eigen manier vond om met lange teksten om te gaan. ‘Ik was bang om uitgelachen te worden’.

 

Dyslexie betekent letterlijk dat je moeite hebt met taal. Bijvoorbeeld in schrijven, lezen en spellen. Hoe het zich precies uit, is voor iedereen anders. Op de middelbare school kreeg ik een half uur langer de tijd om toetsen te maken. Daarnaast vroeg ik altijd om een vergroting van de toets. Dan kreeg ik de toets op een A3 geprint in plaats van A4 en kon ik het beter lezen. Ik had ook een klasgenootje die via een koptelefoon toetsen voorgelezen kreeg, maar dat werkte voor mij niet. 

Op de middelbare school had ik veel moeite met vakken als biologie, geschiedenis en aardrijkskunde. De teksten in de boeken waren vaak lang. Ik vroeg mijn zussen of mijn ouders of zij mij de teksten voorlazen. Het kost mij namelijk dubbel werk om het te lezen en tegelijkertijd te onthouden. Daarnaast ben ik Koningin Samenvattingen. Ik schreef voor mijzelf altijd logische teksten op papier met pijltjes en symbooltjes. Zo wist ik goed wat met elkaar te maken had en kon ik het beter onthouden.

 

Als je een keuze hebt gemaakt voor een vervolgopleiding ziet het er voor mensen met dyslexie hetzelfde uit. Je krijgt tijdens je toetsen extra tijd en je hebt recht op een vergroting. Ik heb op school ook mensen die hun toets op de laptop mogen maken, omdat zij een ergere vorm van dyslexie hebben. Voordat je recht hebt op de extra tijd en een vergroting moet je een pasje aanvragen, waarbij de school een kopie van je dyslexieverklaring nodig heeft. Vervolgens kun je je pasje je gehele studieperiode gebruiken.

 

Mijn studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening (SPH) is in het Nederlands, maar ik loop vaak tegen medische termen aan. Met name hoe je ze moet schrijven en uitspreken. In mijn hoofd maak ik soms een hele andere term dan wat er daadwerkelijk staat en dan leer je het verkeerd. Daarom is het handig om iemand het hardop tegen je te laten voorlezen of vertellen. Wanneer dat niet lukte, nam ik het college op en kon ik de goede termen terugluisteren. Colleges zijn voor mij dan ook superbelangrijk.

 

Doordat ik dyslexie had, voelde ik me altijd anders dan anderen. Ik durfde niet op het bord te schrijven, omdat ik bang was om het verkeerd te schrijven. Ik had stress dat docenten mij zouden aanwijzen om een stukje voor te lezen. Ik was bang om uitgelachen te worden of dat mensen dachten dat ik dom was. Ik heb nu een vmbo-tl en een mbo-diploma en kan wel zeggen dat ik mijn manier van leren heb gevonden. Maar het heeft wel even geduurd. Mijn tip aan alle dyslecten: Taal is niet alles. Focus je op jouw kwaliteiten en geloof in jezelf!